21 - ميرزا محمّد رفيع طباطبائى نايينى ( م 1082 ق . ) از متبحران علماى اماميه در قرن يازدهم هجرى ، جامع معقول و منقول و مدرس اصول ، فقه ، حديث ، تفسير ، عربيت ، حكمت و كلام . از تأليفات اوست : « خدام شجرة الهيه » ، حاشيه بر « اصول كافى » ، شرحى بر بخشى از « مختلف » علامه ، رساله در عدم وجوب عينى جمعه ، رساله در فقه استدلالى ، « 1 » شرح « اشارات » ، شرح « مختصر » علامه ، شرح « كافى » و « صحيفهء سجاديه » . « 2 » 22 - فخر الدين طُريحى ( م 1081 يا 1085 ق . ) فقيه و محدث و پارسا و صاحب تأليفات ارزشمندى نظير « جامع المقال » در علم رجال ، « ضياء لامع » در فقه ، « نزهة الخاطر » در لغات قرآن ، « مجمع البحرين » و « غريب القرآن » در كلمات و تفسير قرآن « 3 » . 23 - ملّا صالح مازندرانى ( م 1086 ق . ) داماد محمّد تقى مجلسى و متخصص و استاد در رشته‌هاى حديث ، فقه ، حكمت ، كلام و منطق و از مدرسين بزرگ حوزهء اصفهان و داراى تقوايى بىنظير . ملّا صالح بر « اصول كافى » ، « من لا يحضره الفقيه » ، « معالم » و « زبدة الاصول » شرح‌هايى نوشته است . « 4 » 24 - ملّا خليل قزوينى ( م 1089 ق . ) مؤلف شرح « اصول كافى » به عربى و فارسى « 5 »

--> ( 1 ) . قصص الخاقانى ، ص 34 . ( 2 ) . طبقات اعلام الشيعه ، ج 5 ، ص 226 ؛ علماء بزرگ شيعه ، ص 141 و ر . ك . به : روضات الجنات ، ج 7 ، ص 84 . ( 3 ) . طبقات اعلام الشيعه ، ج 5 ، ص 434 ؛ امل الآمل ، ج 2 ، ص 214 ؛ رياض العلماء ، ج 4 ص 332 ؛ روضات الجنات ، ج 5 ، ص 349 ؛ علماء بزرگ شيعه ، ص 157 . ( 4 ) . قصص الخاقانى ، ص 51 ؛ طبقات اعلام الشيعه ، ج 5 ، ص 288 ؛ امل الآمل ، ج 2 ، ص 276 ؛ رياض العلماء ، ج 2 ، ص 110 ؛ روضات الجنات ، ج 4 ، ص 118 به بعد . ( 5 ) . قصص الخاقانى ، ص 36 ؛ صفويه از ظهور تا زوال ، ص 254 ؛ رياض العلماء ، ج 2 ، ص 264 و 265 ؛ امل‌الآمل ، ج 2 ، ص 112 .